Schrijf een review over Bwambatours

Submit your review
1
2
3
4
5
Submit
     
Cancel

Create your own review

Average rating:  
 3 reviews
by Lisanne, Esther en Sara on Bwambatours
Te gek

Na 3 maanden stage te hebben gelopen in een Oegandees ziekenhuis besloten we het land zelf te gaan verkennen en kwamen we in contact met Meike. Zij stelde voor ons een geweldig(betaalbaar) drie dagen programma samen waar we ons hele leven nog met veel vreugde op terug zullen kijken. We zijn drie dagen in Murchison falls geweest en hebben hier een onvergetelijke ervaring opgedaan. Een prachtig park, veel wilde dieren en een gids die overal van af wist. Alles was tot in de puntjes geregeld en via de app hadden we gemakkelijk en leuk contact over de reis. Alle dank aan Meike voor de organisatie en aan Bashir voor de goede zorgen en de onvergetelijke safari.

by Jaap Huisman en Wil van de Wetering on Bwambatours
..... Van dieren en mensen die voorbij gaan ........

…. Van dieren en mensen die voorbij gaan ……Jaap en ik waren al een week in Oeganda voordat we aan onze Safari begonnen. Wat was de overgang groot van de vriendelijk zoemende bijtjes in Kiyunga naar de kakofonie van kleuren en geluiden van het voortrazende verkeer in Kampala, dat even zo vaak vastliep in onwrikbare files. We waren heel blij toen Bashir, onze chauffeur voor de komende weken, ons oppikte. We hadden niet langer het gevoel dat we bezig waren met een suïcide als we naar de overkant van de straat wilden.Vaardig loodste Bashir ons toch nog tamelijk vlug de stad uit en binnen een paar uur passeerden we de evenaar .En ja het is echt waar. Aan weerskanten van de evenaar zijn de bewegingen tegengesteld. Wonderlijk.Na een onnavolgbare rit over slipperige zandwegen met diepe kuilen klommen we omhoog naar “Eagel’s Nest”: onze eerste overnachtingsplaats. Een oase van romantische rust met een weids uitzicht over Lake Mburo National Park. Samen met een gids wandelden we de volgende dag door het Rwakobo Rock National Park. De zebra’s heetten ons enthousiast welkom. De apen en de antilopen prefereerden enige afstand, maar zij wilden toch wel graag weten wat er gebeurde. De buffels met hun imponerende horens hielden op hun beurt óns op afstand. Helaas (maar wel begrijpelijk) moest ik het schedeltje dat ik vond achterlaten in het park.We gingen op weg naar Lake Bunyonyi. Een heel groot meer op 1000 m. hoogte dat maar liefst 9 km. diep was. Omdat we er twee nachten zouden blijven konden we de volgende dag een uitstapje maken op het meer. We besloten om met een puntertje (met motor) naar de Pygmeeën te gaan. In Oeganda wordt er niet veel aandacht besteed aan hun bestaan. Van verschillende plekken zijn zij bij elkaar gebracht in een soort “reservaat”. Het is een flink eind varen en dan moet je langs een heel steile oever omhoog klauteren. De Pygmee-kinderen hadden hun onverwachts bezoek allang in de gaten en boden helpende handen en benen bij onze klimpartij naar boven. Daar waren de gebruikelijke dansjes, gezangen en de primitieve souvenirtjes. De triestheid van dit bijna vergeten volk heeft nog lang na geresoneerd in ons hoofd. Met gemengde gevoelens zochten we ons bootje weer op. We voeren langs het Isle of Punishment waarheen tot in de zestiger jaren zwangere meisjes verbannen werden zonder water en voedsel. En toen, midden op het meer werden we overvallen door een enorme onweersbui. Gelukkig konden we schuilen op Sharp Isle waar we gastvrij onthaald werden op koffie met warme maiskolven en waar we droog konden worden bij het brandend haardvuur. Veel vogeltjes, waarom dit meer zo beroemd is, hebben we niet gehoord. Maar misschien kwam het door de regen.Naar Queen Elizabeth Nationaal Park dan maar.Onderweg reden we door het prachtige tropische regenwoud van Bwindi National Park waar gorilla’s te vinden zijn. Gelukkig heeft de Unesco zich over dit regenwoud ontfermd. Het is heel goed te zien waar de kaalslag van de heuvels is opgehouden. Het heeft de Unesco enige overredingskracht gekost om de plaatselijke boerenstand er van te doordringen dat de gorilla’s die door toeristen voor € 600,- bekeken kunnen worden, méér opbrengen dan de theeplantages.Onze eerste overnachtingsplaats bij de Queen was aan de rivier de Ishasha. De beheerder kondigde trots aan dat er warm water was om te douchen. Hoe dan? Nou dan maak ik gewoon een vuurtje onder de watertank van jullie lodge. En dat werkte inderdaad prima. ’s Avonds zaten we bij het kampvuur aan de rivier, luisterden naar het kabbelende water, naar het getrompetter van de olifanten en het gekrijs van de baboons. We hadden een mooi flesje (veel te dure) wijn. Even later werd de idylle ruw verstoord door geweerschoten. Jeeeeemig, waar zijn we nou terecht gekomen. Het bleek echter een gecontroleerde verjaging van de olifanten te zijn opdat landbouwschade kon worden voorkomen.De volgende ochtend gingen we voor dag en dauw op pad om het wild life op de savanne te zien. Het was een game drive, dat wisten we. Het betekende dat er geen garanties gegeven werden of de dames en heren van de savanne zich ook zouden laten zien. Na 2 uur rondtoeren, met inderdaad olifanten op 500 m. afstand en een heleboel dieren die we eigenlijk al gezien hadden, moet Jaap plassen. “Just wait a moment”, adviseerde de ranger. “Never piss a lion in his mouth” Toen we 20 minuten later weer langs die plek kwamen lagen daar inderdaad drie leeuwen op de takken in de boom te slapen. Het betekende dus dat ze inderdaad in het struikgewas lagen toen Jaap dat bosje water had willen geven.We besloten dat we genoeg gezien hadden.Waren we wellicht de vorige dag wat teleurgesteld……………… Deze dag werd ons ruimschoots vergoed wat wij dachten gemist te hebben. Bijna achter iedere bocht in de weg stonden of liepen olifanten. Ze lieten ons duidelijk merken dat wij ons op hun terrein bevonden. Even in de achteruit was af en toe echt nodig. Wat een majestueuze dieren. In het noorden van Queen Elizabeth’s Park gingen we het Kazinga kanaal op. Ook de olifanten hadden ondertussen het water bereikt en waren enthousiast aan het badderen; gezellig met nijlpaarden, waterbuffels, en krokodillen.We overmachten in de Bush Lodge. Ook daar was een ingenieus warm water systeem: Een slang van de tank naar een douchekop in de boom. De zon deed de rest, verzekerde men ons. Maar ja, laat nou net die nacht de zon niet geschenen hebben. Jammer dan. Bashir was die vond wat later aan tafel. Hij moest in zijn bus wachten tot het nijlpaard de parkeerplaats verlaten had.Het was ontzettend donker in de bush. Af en toe liet de maan zich zien en gloeiden er rode oogjes op van baboons in de bomen. Heel geruststellend vond ik dat eigenlijk niet.We vervolgden onze reis naar het noorden. Daar liggen de Crater Lakes. In een paar kleine dorpjes tussen de meren bezochten we enkele schoolprojecten. In één dorp was de school inmiddels klaar en moesten er enkel nog kleinigheden gebeuren. Maar voor de school in Kimya (Holiness Ark) was nog heel veel nodig. Het was jammer dat het schoolvakantie was en dus konden we het spul niet in bedrijf zien. Verder brachten we een bliksembezoek aan een kleine kraamkliniek en aan een naaiatelier. De familie van het schoolhoofd bereidde ons een heerlijke lunch onder een banda aan het Bwamba Lake..Op het eind van de middag reden we naar Rwenzori Vieuw. Daar ontmoetten we andere mensen uit het buitenland die met een missie in Oeganda waren. We aten aan dezelfde tafel en wisselden ervaringen uit. Leuk, deze internationale ontmoeting.De volgende dag gingen we op zoek naar onze andere ‘broeders en zusters’. De chimpansees.Ze houden van een grapje die chimps. Hadden totaal onverwachts de wijk genomen naar een andere deel van het regenwoud. Maar de rangers waren goed bekend en hadden geen kompas nodig. Na een paar uur stappen werden we rijkelijk beloond. Aanvankelijk boven in de boom maar toen het familiehoofd ons in de gaten kreeg, kwam hij omlaag en liet hij zich uitgebreid portretteren. Na drie kwartier riep hij zijn familie bij elkaar en of wij maar zo goed waren om hem te volgen. Dat hebben we een heel eind gedaan, maar er zijn grenzen.Ons laatste park was de Murchison Falls. Bashir bracht ons met het busje naar boven naar de Falls. Vandaar wandelden we naar beneden. Ik heb nog nooit zoveel samengebalde power in neerstortend water gezien als daar met onwaarschijnlijk tere regenbogen daar dwars door heen.Beneden in de Nijl lag weer een puntertje met motor voor ons klaar die ons langs de prachtige oevers van de Nijl met enorme krokodillen en griezelige gladde slangen, prachtige vogels etc. bracht naar Red Chili Pepper: onze laatste nacht in het National Park. Nog één safari te gaan.Heb je ooit een zonsopgang boven de Oegandese savanne gezien?Dat werd ons cadeau gedaan toen we de volgende dag aan de overkant van de Nijl op zoek gingen naar wat we nog niet hadden gezien.Tja, dat is toch echt anders dan een nieuwe dag tegen de skyline van Enschede.En we kwamen ze tegen hoor……….. prachtige giraffen . In de verte nog jagende leeuwen of hyena’s. Gieren; sommigen wachtend op hun prooi en andere bezig deze te verslinden. Toen ik de boswachter vroeg of ook olifanten op deze manier hun leven eindigden, antwoordde hij dat er nooit een dode olifant op de savanne te vinden was. Als een olifant voelt dat het einde nadert trekt hij zich terug op een plek waar hij zeker niet gevonden kan worden. Het gebeurt ook wel dat een olifant onverwachts sterft. In dat geval wordt hij begraven door zijn kuddegenoten voordat zij verder trekken. Daar word je toch stil van.We kwamen ook nog een vogelpaar tegen waarvan ik de naam vergeten ben. Zien er prachtig uit met hele felle kleuren. Zij blijven hun leven lang bij elkaar. Als een van de twee sterft dan vliegt de ander een paar dagen daarna loodrecht omhoog (terwijl ze eigenlijk niet echt kunnen vliegen) om zich vervolgens van grote hoogte te pletter te laten vallen.Voor mij zijn het, naast de schoonheid van de natuur en naast de vriendelijke gastvrijheid van mensen juist deze verhalen die onze reis over de savannen zo ontroerend mooi hebben gemaakt.Bij terugkomst aan de Nijl was er een Oegandees bandje met afscheidsmuziek.Terug naar Kampala, eten in het charmante Ethiopische restaurantje, nog een vlug bezoekje aan het toeristenmarktje en langzaam afkicken aan het Victoriameer.Het vliegtuig komt er aan.

by Tom Engbers on Bwambatours
Uganda

Na aankomst op de luchthaven in Entebbe zijn we vertrokken naar Kampala de hoofdstad. Na de autorit met onze chauffeur Bashir die ons de hele reis rondreed hebben we eerst nog even een biertje gedronken in een restaurant op loopafstand van het hotel. De volgende dag was het voor ons een verrassing hoe Uganda er nou echt uit zou zien omdat het rond 7 uur al donker is en we om half 11 geland waren.Ook is er nauwelijks straatverlichting maar zelf vind ik dat niet zo erg omdat je bij helder weer dan goed de sterrenhemel kunt aanschouwen.De eerste dag hebben we een city tour door Kampala gemaakt per Boda Boda dat is een lichte motor. Dit vervoersmiddel zie je overal in het land met name in de steden is het erg handig want je kunt overal tussen de auto’s door.Kampala is dan ook een erg drukke stad met veel auto’s, en toch merk je deze drukte in het verkeer niet aan de mensen. Deze zijn allemaal erg kalm en heel erg vriendelijk.Een van de plekken die wij bezocht hebben was de moskee, dit is echt een enorm gebouw die in opdracht van Gaddafi gebouwd is. Na de rondleiding door de moskee zelf hebben we de toren beklommen vanwaar je een fantastisch uitzicht hebt over de stad.Je hebt onder andere zicht op de taxi standplaatsen met alleen maar witte busjes. We hebben een van de taxi standplaatsen bezocht, het is echt verwonderlijk hoe er ooit een busje uit zo’n mierenhoop kan wegkomen, fantastisch!Onze eerste safari maakten we in Murchisons Falls National park. Maar om hier te komen is al een safari op zich, veel van de wegen zijn niet geasfalteerd en dat geeft nogal wat rood stof en een African massage door de kuilen. Echt fantastisch haha!Maar wat is het toch mooi dat geweld van de watervallen, en dan de bootsafari waar we de dag mee afsloten en de eerste wildlife zoals Giraffen en Nijlpaarden te hebben gespot onder het genot van een Nile Special biertje op de boot. Nile at the Nile!Onze overnachtingsplek was al minstens zo mooi. Er werd een kampvuur gemaakt waaromheen we nog even konden nagenieten van alle indrukken die we die dag hadden opgedaan.Het was vroeg opstaan de volgende dag maar we werden dan ook beloont met een werkelijk fantastische zonsopgang bij de Nijl.Nadat we de Nijl per pont hadden overgestoken was het tijd voor onze eerste safari over de savanne. Wat is het toch mooi om dit in het echt te zien in plaats van op tv. Het is echt nog mooier dan ik me had kunnen voorstellen wat indrukwekkend al die dieren en het fantastische landschap.Ook de chimpansees spotten was erg leuk, alleen jammer dat ze bij ons hoog in de bomen bleven ze komen namelijk ook vaak naar beneden en dat moet natuurlijk helemaal geweldig zijn. Misschien hebben we de volgende keer meer geluk.Zo hadden we meer geluk in het Queen Elizabeth Park waar we een bootsafari hebben gemaakt en er plots een Olifant van de heuvel kwam lopen om water te gaan drinken, iedereen op de boot was ervan onder de indruk. Vanaf de boot is echt allerlei wild te spotten van Waterbuffels, Krokodillen tot vogels en reptielen.Tijdens de 4x4 safari zijn er leeuwen te zien die in de bomen klimmen om te schuilen voor de hitte.In het park Lake Mburo kun je een walking safari doen aangezien hier geen gevaarlijke dieren voorkomen. Er zijn hier veel zebra’s te zien en verschillende vogels en apen met name. Ook is het wel even wat anders om dit gewoon lopend te kunnen doen dat geeft toch weer een hele andere beleving.Lake Bunyonyi is ook weer een heel andere plek, het is het meer van de 29 eilanden waar echt enorm veel vogels te spotten zijn.En het is het enige meer waar je veilig kunt zwemmen omgeven door prachtige natuur.Kortom een zeer mooie reis en een fantastische organisatie en prachtige accommodaties. Heel erg bedankt!